استنجاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استنجاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تهی کردن باد ابر را. (منتهی الارب ): انتجفت الریح السحاب و استنجفته ؛ استفرغته ؛ تُنُک کرد باد ابر را. (قطر المحیط) (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استنجاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تهی کردن باد ابر را. (منتهی الارب ): انتجفت الریح السحاب و استنجفته ؛ استفرغته ؛ تُنُک کرد باد ابر را. (قطر المحیط) (منتهی الارب ).