استملاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) تملک، به ملک گرفتن، تصرف کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) تملک، به ملک گرفتن، تصرف کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استملاک . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تملک . بملک گرفتن . تصرف . ♦ استملاک کردن ؛ مالک شدن .