استلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استلج . [ ] (اِخ ) قصبه ای جزء دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین، ٣٠٠٠٠، گزی جنوب خاور مرکز بخش در کوهستان، سردسیر، دارای ١٩٦٩ تن سکنه، آب آن از شعبه ٔ رودخانه ٔ محلی، محصول آن غلات، سیب زمینی، میوه جات، قلمستان، صنایع دستی آن قالیچه و جاجیم بافی، شغل اهالی زراعت وراه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١ ص ١١).