استفنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استفنان . [اِ ت ِ ] (اِ) علفی است که آنرا اصرغان گویند. این کلمه با معنی آن از مجعولات شعوری است . (ج ١ ص ١٤٠).
استفنان . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) واداشتن کسی را بگونه ها و روشها از رفتن . (از شرح قاموس ): استفن فرسه ؛ حمله علی فنون من المشی . (اقرب الموارد).