استفاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استفاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تیره شدن هوا که به برخاستن باد و گرد و مانند آن ماند. (منتهی الارب ). ◄ برگردیدن گونه از ترس و مانند آن . برگردیدن رنگ از ترس و مانند آن : اُستفعلونه (مجهولاً)؛ برگردید گونه ٔ او از ترس . (منتهی الارب ). ◄ تهبج . برآماسیدن . (منتهی الارب ).