استفاضه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضة ] (مص م.)<BR>۱- طلب فیض کردن. <BR>۲- عطا خواستن.<BR>۳- فاش و م نتشر شدن خبر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) ۱- طلب فیض کردن. ۲- عطا خواستن. ۳- فاش و م نتشر شدن خبر.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضة ] (مص م.)<BR>۱- طلب فیض کردن. <BR>۲- عطا خواستن.<BR>۳- فاش و م نتشر شدن خبر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) ۱- طلب فیض کردن. ۲- عطا خواستن. ۳- فاش و م نتشر شدن خبر.