استطراب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استطراب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) طرب خواستن . ◄ بحرکت آوردن شتر را از سرود. (منتهی الارب ). ◄ شاد شدن . نیک طرب کردن . (تاج المصادر بیهقی ).