استضعاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ناتوان شمردن، ضعیف دانستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ناتوان شمردن، ضعیف دانستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استضعاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ناتوان شمردن . اِکارَه . سست پنداشتن . ناتوان یافتن کسی را. (منتهی الارب ). ضعیف یافتن و شمردن . (تاج المصادر بیهقی ). ضعیف شمردن . (زوزنی ). حقیر داشتن . ◄ مقهور ساختن . (منتهی الارب ).