استشفاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) طلب شفاعت کردن، شفاعت خواستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) طلب شفاعت کردن، شفاعت خواستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استشفاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) شفاعت کردن خواستن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). شفاعت خواستن . (منتهی الارب ) (غیاث ). شفاعت کسی کردن خواستن . طلب شفاعت کردن : استشفعه الینا. (منتهی الارب ).