استرعاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- نگهبان خواستن.<BR>۲- طلب توجه کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- نگهبان خواستن. ۲- طلب توجه کردن.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- نگهبان خواستن.<BR>۲- طلب توجه کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- نگهبان خواستن. ۲- طلب توجه کردن.