استجمال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استجمال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) جمل گردیدن . (منتهی الارب ). اشتر گشتن . (تاج المصادر بیهقی ): استجمل البعیر.