استباق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استباق . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بر یکدیگر پیشی گرفتن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ). بر همدیگر پیشی گرفتن . پیشی گرفتن با کسی در دویدن و تاختن . ◄ درگذشتن از جای . (منتهی الارب ). ◄ ترک کردن .(از منتهی الارب ). ◄ با یکدیگر تیر انداختن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). با همدیگر تیر انداختن .