استانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استانه . [ اَ ن َ / ن ِ ] (اِ) به معنی استان است که جای خواب و آرامگاه باشد. (برهان ) (جهانگیری ) : گوئی از توبه بسازم خانه ای در زمستان باشدم استانه ای . مولوی . ◄ عتبه . جناب . آستانه : پشت خم داد و نهاد از قبل خدمت و عذر روی افروخته از شرم بر استانه ٔ در. سنائی . یارت ای بت صدر دارد زآن عزیز است و تو زآن در لگدکوب همه خلقی که در استانه ای . سنائی .
استانه . [ اِ ن َ ] (اِخ ) ناحیه ای بخراسان و یاقوت گوید گمان برم از نواحی بلخ است . (معجم البلدان ).