استاد رودکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاد رودکی . [ اُ رو دَ ] (اِخ ) رودکی شاعر مشهور عهد سامانی را بسبب فضیلت و تقدم در فنون ادب و شعر بدین لقب استاد شاعران خوانند : رودکی استاد شاعران جهان بود صدیک ازوی توئی کسائی پرگست . کسائی . ای آنکه طعن کردی در شعر رودکی این طعن کردن تو ز جهل و ز کودکی است کان کس که شعر داند داند که در جهان صاحب قران شاعری استاد رودکی است . نظامی عروضی . رجوع به رودکی شود.