استاتیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاتیوس . [ اِ ](اِخ ) یکی از شعرای هازل و فکاهی روم قدیم . او در مائه ٔ دوم قبل از میلاد میزیست و قریب ٤٠ مضحکه نوشته است . از اینهمه بجز بعض جملات چیزی بجا نمانده است .
استاتیوس . [ اِ ] (اِخ ) اِستاس . یکی از مشاهیر شعرای باستانی روم . مولد او بسال ٦١ م . در شهر ناپل و وفات در سنه ٔ ٩٦ بوده است و او در زمان حیات بسیار مشهور بود و صلات گرانبها از ممدوحین خود درمی یافت . چندین منظومه و قصائد و مدایح بسیار دارد. آثار وی شامل چند مجلد در دست است و بارها طبع و نشر شده است .