استات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ س ِ) [ فر. ] (اِ.) نمک مشتق از اسید استیک مانند استات سرب، استات مس، استات آهن و غیره، نمکی که از اسید استیک حاصل شود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ س ِ) [ فر. ] (اِ.) نمک مشتق از اسید استیک مانند استات سرب، استات مس، استات آهن و غیره، نمکی که از اسید استیک حاصل شود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استات . [ اَ س ِ ] (فرانسوی، اِ) ملحی که از اسید اَسِتیک حاصل آید.