استاباماتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاباماتر. [ اِ ما ت ِ ] (لاتینی، اِ مرکب ) عنوان تصنیف موسیقی مذهبی که در خمیس العهد آنرا از روی اقوال منثوره ٔ ژاکُپُن داتَدی (مائه ٔ چهاردهم میلادی ) به آواز میخوانند. مشهورترین استاباتها، استابات پالِسترینا، پِرگُلِس، هَیدن و رُسَینی است که در ١٨٤١ م . تصنیف شده است .