ازکاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازکاک . [ اِ ] (ع مص ) ازکاک بر امری ؛ اصرار کردن و ستیهیدن بر آن : اَزَک َّ علی الشی ٔ. (از منتهی الارب ). چیره شدن بر. ◄ ازکاک ببول ؛ بازداشتن گمیز خود را: اَزَک َّ ببوله . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازکاک . [ اِ ] (ع مص ) ازکاک بر امری ؛ اصرار کردن و ستیهیدن بر آن : اَزَک َّ علی الشی ٔ. (از منتهی الارب ). چیره شدن بر. ◄ ازکاک ببول ؛ بازداشتن گمیز خود را: اَزَک َّ ببوله . (منتهی الارب ).