ازو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازو. [ اَ ] (اِخ ) موضعی است در بالا لاریجان از ناحیه ٔ لاریجان . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١١٤ بخش انگلیسی ).
ازو. [ اَ وِن ْ ] (ع اِ) اَزْواء. ج ِ زای یا زاء اخت راء.
ازو.[ اَ ] (حرف اضافه + ضمیر) مخفف از او : حضوری گر همی خواهی ازو غایب مشو حافظ متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها. حافظ.