ازمیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازمیم . [ اِ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).
ازمیم . [ اِ ] (ع اِ) شبی ازشبهای محاق . (منتهی الارب ). ماه که چون باریک شود و به آخر رسد. (مؤید الفضلاء). ◄ ماه آخر ماه . (منتهی الارب ). الهلال آخر الشهر. (قطر المحیط).