ازمل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازمل . [ اَ م َ ] (ع اِ)آواز. (منتهی الارب ) (مؤید الفضلاء) (برهان ) (جهانگیری ). خروش . آوا. ◄ آواز مختلط. (منتهی الارب ). ◄ آواز جوشن . ◄ آواز نره ٔ ستور. (از منتهی الارب ). ج، ازامل (مهذب الاسماء)، ازامیل . (منتهی الارب ). ◄ همه . (منتهی الارب ). مجموع . (جهانگیری ) (برهان ). تام : اخذه بازمله ؛ ای بتمامه . ◄ (ص ) بسیار. (منتهی الارب ) (جهانگیری ). کثیر. (برهان ). ◄ عیال بسیار.