ازغب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازغب . [ اَ غ َ ] (ع ص ) صاحب زَغَب . پُرزدار. مزغّب . ◄ انجیر بزرگ و خیار کوچک زغب دار. ◄ اسب ابلق . ◄ شتر خاکسترگون . ◄ کوه که سپیدی او بسیاهی آمیخته بود. (منتهی الارب ). ج، زُغب . ◄ (ن تف ) نعت تفضیلی از مزغب . مزغب تر.