ازرقی هروی | رباعیات | شماره ۶۴

چون بی‌تو زنم بیاد مهر تو نفس گویم پس ازین دروغ بی‌معنی بس بی‌مایه چو خاشاکم و بی‌قدر چو خس گر دوست‌تر از تو در جهان دارم کس