ازرقی هروی | رباعیات | شماره ۳۵

ای مه، بکف ابر زبون خواهی شد وی برگ سمن، بنفشه گون خواهی شد ای رایت نیکویی، نگون خواهی شد در چنشم مست آنکه تو چون خواهی شد