اریستفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اریستفان . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) آریستفان . معروفترین شاعر فکاهی اَتن . مولد او در حدود ٤٥٠ ق . م . و متوفی به سال ٣٨٨ ق . م . وی یازده کمدی دارد که بسبک کمدی های قدیم تحریر شده و حاوی افکار اشرافی و مباحث سیاسی و ادبی است . در کمدی ((ابرها))، سقراط را مورد انتقاد قرار داده است و برخی معتقدند که در محکوم کردن سقراط نیز وی دست داشته است . کمدی های دیگر او نیز از اینقرار است، اکارنیان، صلح، زنبوران، لیزیستراتا، فرسان، پرندگان، غوکان، مجمع زنان، ترمفری، پلوتوس . وی دارای قریحه و ذوق شگفت انگیز بود. در آثار خود هزل خشونت آمیز را با شعر نغز درآمیخته است .