اریج

(اَ رِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بوی خوش دادن.<BR>۲- (اِ.) بوی خوش.<br>

(اَ رِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بوی خوش دادن. ۲- (اِ.) بوی خوش.

اریج . [ اَ ] (ع مص ) دمیدن بوی خوش . برانگیخته شدن بوی خوش . (آنندراج ). بوی خوش دادن . (آنندراج ). خوش بوی شدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ آواز بلند کردن در گریه .

اریج .[ اَ ] (ع اِ) بوی . بوی خوش . (مهذب الاسماء). اَرَج .اریجه . ج، اراییج . ◄ داروی خوشبوی که درطعام کنند. (آنندراج ). ◄ هر چیز بویا.