اریا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اریا.[ ] (اِخ ) در زبان کلدانی به معنی برج اسد است .
اریا. [ ] (اِ) بسریانی آملج است . (فهرست مخزن الادویه ).
اریا. [ اَ ] (اِخ ) آریا. عنوانی است که اجداد مشترک ملل هند و ایرانی خود را بدان معرفی میکردند و آن را لغةً به معنی شریف، اصیل و مولی دانسته اند و نام ایران نیز از این ریشه مشتق است . سترابون مخصوصاً نام ((اری )) را بحاصلخیزترین بخش ((اریان )) اطلاق کرده است . رجوع به آری یا آریا و اریائیان و اریان و ایران شود.