اریاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اریاف . [ اَرْ ] (ع اِ) ج ِ ریف . (منتهی الارب ) (دهار). سبزه ها. زمینهای با کشت و علف . (منتهی الارب ).
اریاف . [ اِرْ ] (ع مص ) با فراخی و ارزانی شدن زمین . (منتهی الارب ).ارافة. ◄ علفناک شدن زمین . (منتهی الارب ). ◄ بزمین علفناک رسیدن . (منتهی الارب ).