ارک

(اَ) [ په. ] (اِ.) نک ارگ.<br>

(اَ) [ په. ] (اِ.) نک ارگ.

ارک . [ اُ رُ ] (ع اِ) ج ِ اراک و اراکه .

ارک . [ اَ رَک ک ] (ع ص ) مرد ناکس و سست رای . ◄ آنکه بر اهل خود غیرت ندارد. (منتهی الأرب ). بی حمیّت . ◄ آنکه اهل او مهابت وی نکنند. (منتهی الأرب ). رُکاک .

ارک . [ اَ رَ ] (ع مص ) مبتلا شدن شتر بدرد شکم از خوردن اراک . (منتهی الأرب ). خوردن شتر درخت اراک را. (منتخب اللغات ) (شمس اللغات ) (کنز اللغات ). بیماری شتر از خوردن اراک .