اروان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اروان . [ اِرْ ] (اِخ ) شهری در قفقازیه که اکنون ایروان گویند.
اروان . [ اِرْ ] (اِخ ) اِروآن . پسر ارشک چهارمین پادشاه ارمنستان از سلسله ٔ اشکانی که ٢١ سال سلطنت کرد. (ایران باستان ص ٢٥٩٧). ◄ پنجمین پادشاه از شاخه ٔ دوم سلسله ٔ اشکانیان ارمنستان در ٦٨ م . (ایران باستان ص ٢٦٣٦ از سن مارتن ).
اروان . [ اَرْ ] (اِخ ) چاهی است در مدینه، و آنرا ذَروان و ذواَروان هم گفته اند و همه در حدیث یاد شده . (معجم البلدان ).