اره قلمه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اره قلمه . [ اَ رَ / رِ ق َ ل َ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) اَشنک . (گااوبا). رجوع به اشنک شود.