اره زبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اره زبان . [ اَرْ رَ / رِ زَ ] (ص مرکب ) تیززبان . (مؤید الفضلاء). زبان دراز. (آنندراج ). مردم تند و تیز گوینده . ◄ چغلخور. ساعی . بهتان گوی . (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اره زبان . [ اَرْ رَ / رِ زَ ] (ص مرکب ) تیززبان . (مؤید الفضلاء). زبان دراز. (آنندراج ). مردم تند و تیز گوینده . ◄ چغلخور. ساعی . بهتان گوی . (آنندراج ).