ارنی

ارنی . [ اَ رِ ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ امری ) (از: اَرِ + نَ + ی ) بنما مرا. و این اشارت است بقصه ٔ موسی علیه السلام : قال رب ارنی انظر الیک (قرآن ١٤٣/٧)؛ گفت موسی (ع ) ای پروردگار من بنما مرا دیدار خود تا ببینم بسوی تو، قال لن ترانی (قرآن ١٤٣/٧)؛ فرمود حق تعالی که هرگزدیدن نتوانی مرا و کلمه ٔ ارنی مرکب است از لفظ اَرِو نون وقایه و یای متکلم و لفظ ارنی در فارسی بسکون رای مهمله نیز آمده . (از غیاث اللغات ) : موسی از این جام تهی دید دست شیشه به کهپایه ٔ اَرْنی شکست . نظامی . مرغ اَرْنی گو ز شوق لن ترانی میکند پیش موسی خارخار وادی ایمن گل است . سالک یزدی . چو رسی به کوه سینا اَرِنی مگوی و بگذر که نیرزد این تمنابه جواب لن ترانی .

ارنی . [ اُ رَ نا ] (ع اِ) اُرانی . دانه ای که شیر را پنیر می گرداند. (منتهی الارب ).