ارندج

ارندج . [ اَ / اِ رَ دَ ] (معرب، اِ) معرب رنده . یَرندج . چرم سیاه . (منتهی الارب ). پوست سیاه . (مهذب الاسماء): و مما اخذوه [ای العرب ] من الفارسیة الارندج، الجلود التی تدبغ بالعفص . (ابن درید در جمهره ازسیوطی در المزهر). الارندج و الیرندج ؛ اصله بالفارسیة رَنْدَه و هو جلد اسود، و انشد الاعشی : علیه دَیابُوذٌ تَسَرْبَل َ تحته ارندَج اسکاف یُخالط عِظلِما. و انشد العجّاج : کأنّه مُسَرْوَل ٌ ارندَجا. (المعرب جوالیقی ).