ارنبیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارنبیز. [ اَ رَم ْ ] (اِ) ارنبیژ. ترخون، سبزی خوردنی معروف . (شعوری ). ◄ چوب بقم را گویند که بدان چیزها رنگ کنند و آنرا تبرخون هم خوانند و معرّب آن طبرخون است . (آنندراج ). ارنبژ. (رشیدی ). رجوع به ارنیبژ شود.