ارمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارمین . [ اَ ](اِخ ) (کی ...) نام پسر چهارم کیقباد و برادر کوچک کاوس . (برهان ) (جهانگیری ) (مؤیدالفضلاء) : نخستین چه کاوس باآفرین کی آرش دوم بد، سوم کی پشین چهارم کی ارمین، کجا بود نام سپردند گیتی به آرام و کام . فردوسی .
ارمین . [ اَ ن َ ] (اِخ ) اَرمینا. نام ارمنستان بزبان پارسی باستان (هخامنشی ). (ایران باستان ص ١٤٥٢).