ارقون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارقون . [ ] (اِخ ) رودی است در بلاد ایغور که از کوههای قراقورم سرچشمه گیرد. (جهانگشای جوینی ج ١ ص ٣٩، ٤٢ و ١٩٢) (تاریخ مغول ص ٤، ٧ و ١٦).
ارقون . [ ] (اِ) حنا. (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). ارقان . ایرقان . ورقان . فقولیان . برنا. یرنا. (فهرست مخزن الأدویه ). رجوع بحنا شود. ◄ روغن جلوز. (فهرست مخزن الأدویه ).