ارقم

(اَ قَ) [ ع. ] (ص.) مار سیاه و سفید، مار ابلق.<br>

(اَ قَ) [ ع. ] (ص.) مار سیاه و سفید، مار ابلق.

ارقم . [ اَ ق َ ] (اِخ ) (سناءالدّین ... فارسی ) (امیر) برادر اتابک دکله که ممالک فارس در تحت تصرف و فرمان او بود و از حدّ مکران تا ساحل عمان در ضبط و امکان او. او را ابیات است از آن جمله : روی تو بطعنه بر قمر می خندد لعلت بکرشمه بر گهر می خندد از شیرینی که هست گوئی لب تو پیوسته چو پسته بر شکر میخندد. (لباب الالباب ج ١ ص ٥٩).

ارقم . [ اَ ق َ ] (اِخ ) ابن هاشم بن عبدالمطلب بن عبدمناف . پدر شفا و او مادر سایب و او جدّ ابوعبداﷲ محمدبن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافعبن السایب است . (حبط ج ١ ص ٢٨٨).

ارقم . [ اَ ق َ ] (اِخ ) ابن عبدمناف بن عبداﷲ. رجوع به ارقم بن ابی الارقم شود.