ارفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارفه . [ اَ ف َه ْ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی ازرَفه و رُفوه . برفاه تر. تن آسان تر. فراخ زندگانی تر.
ارفه . [ اُ ف َ ] (ع اِ) حدّ فاصل میان دو زمین . حد زمین . (مهذب الاسماء). ◄ علامت . ◄ گِره . عُقدَة. (اقرب الموارد). ج، اُرَف .