ارفع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ فَ) [ ع. ] (ص تف.) بلندتر، رفیع تر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ فَ) [ ع. ] (ص تف.) بلندتر، رفیع تر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارفع. [ اَ ف َ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از رفعت . بلندتر. رفیعتر. برتر. اعلی . برداشته تر. ◄ ارزنده تر. قیمتی تر. ارجمندتر. ◄ بلندقدرتر. اشرف .
ارفع. [ اَ ف َ ] (اِخ ) شیخ عماد تبریزی . وی از مشاهیر شعرای ایران است (!) و در لطایف و هزلیات شهرت دارد. این بیت ازوست : قطع نظر ز ساقی و ساغر نمیکنی شرم از خدا و ساقی کوثر نمیکنی . (قاموس الاعلام ترکی ).
واژگان فارسی سره واژهدان
بلندتر، بلندپایهتر
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه