ارفش

ارفش . [ ] (اِخ ) (... کابلی ) از پهلوانان گرشاسب نامه : بقلب اندرون هرکه بد زاولی پس پشتشان ارفش کابلی . اسدی . هم اندر بَرِ کُه رده برکشید [ گرشاسب ] سزا جای ده پهلوان برگزید سوی راست آذرشن و برزهم سوی چپ چو بهپور و ارفش بهم . اسدی . میان اندرون ارفش شیرفش سوی تیو و توپال شد کینه کش . اسدی .

ارفش . [ اَ ف َ ] (اِ) رجوع به ارقش شود.

ارفش . [ اَ ف َ ] (ع ص ) پهن گوش . کلان گوش .(تاج المصادر بیهقی ): ارفش الاذنین . (منتهی الأرب ).