ارغش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارغش . [ اَ غ َ ] (اِخ ) ابن شهراکیم، از خاندان ملوک رستمدار. (حبط ج ٢ ص ١٠٤).
ارغش . [ ] (اِخ ) (امیر...)از امرای ملکشاه سلجوقی که بدست عبدالرحمن خراسانی (از پیروان حسن صباح ) به سال ٤٨٨ هَ . ق . کشته شد.
ارغش . [ اَ غ َ ] (اِخ ) وهادان (فرهادون ). جدّ آل زیار و حاکم گیلان بزمان کیخسرو. خاندان او اغلب در گیلان میزیستند و گاه حکومت آن ناحیت از دست ایشان به در میشد. (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١٤١). و رجوع به حبط ج ١ ص ٣٥٤ شود.