ارغاب

ارغاب . [ اَ ] (اِ) جوی آب . رودخانه . (ب-رهان ) (آنندراج ). ارغا. (جهانگیری ) (برهان ) : فرازش پراز خون چو کوه طبرخون نشیبش ز اشکم چو ارغاب و آغر. عمعق . ز هر دو دیده دو ارغاب خون شده ست روان . سوزنی . آنکه از عشوه های او ارغاب میدهد تشنه را فریب سراب . سیف (از فرهنگ رشیدی ).

ارغاب . [ اِ ] (ع مص ) راغب کردن . (منتهی الأرب ). راغب گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). طالب گردانیدن . (منتهی الأرب ).