ارعن

ارعن .[ اَ ع َ ] (ع ص ) نادان . ابله . احمق . مرد گول زودسخن . ◄ فروهشته گوشت و سست . (منتهی الأرب ). مسترخی . ◄ دراز بی عقل . احمق دراز. دراز احمق . (زمخشری ). مؤنث : رَعْناء. ◄ جیش ارعن ؛ لشکر گران بسیار. (منتهی الأرب ). آن لشکر که بپاره ٔ کوه ماند. (مهذب الاسماء). لشکر کوهی . سپاهی گران .جیش عظیم . ◄ (ن تف ) نعت تفضیلی از رعن . ♦ امثال : ارعن من هواءالبصرة ؛ الرعن الاسترخاء و الاضطراب و قال : و دخلوها رحلة فیها رعن، و انماوصفوا هواها بذلک لاضطراب فیها و سرعة تغیره . (مجمع الامثال میدانی ).