ارشاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارشاک . [ اَ ] (اِخ ) ارشک . اشک . و آن نام مؤسس سلسله ٔ اشکانی است که به اشک اول مشهور است . وی یکی از بزرگان پارت بود در ٢٥٦ ق . م .بر آنتیوکوس دوم یا سیم، سلطان سلوکی طغیان کرد و پس از دو سال جنگ، پارت را آزاد کرد و در ٢٥٣ ق . م . درگذشت . پس از او هر یک از پادشاهان اشکانی را بنام او اشک (ارشک - ارشاک ) خواندند. رجوع به اشک و رجوع به ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستن سن ترجمه ٔ رشید یاسمی ص ١٠٧ و یشتها تألیف پورداود ج ٢ ص ٣١ و فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ص ٢٨٢ شود. ◄ نام چند تن از پادشاهان ارمنستان . رجوع به ایران در زمان ساسانیان ترجمه ٔ رشید یاسمی ص ٢١٤ شود.