اردم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اردم . [ اَ دَ ] (اِ) کار و هنر خوب . (برهان قاطع) (آنندراج ). هنر و پیشه . صناعت . ◄ آذریون . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (اختیارات بدیعی ). و آن نوعی است از اقحوان . (برهان قاطع) (آنندراج ). گل آذرگون . (شمس اللغات ).
اردم . [ اَ دَ ] (اِ) نام سوره های بزرگ است از کتاب زند و پازند. (برهان قاطع) (آنندراج ) : دانم که چو اندیشه کنی خوب شناسی پازند ز بسم اﷲ و الحمد ز اردم . سیف اسفرنگ .
اردم . [ اَ دَ ] (ع ص، اِ) کشتیبان ماهر. ج، اَردَمون . (منتهی الارب ).