اردش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اردش . [ اَ رَ دُ ] (اِ) نام مقدار معینی است از گناهان بزعم فارسیان . (برهان قاطع) (آنندراج ).
اردش . [ اَ دَ ] (اِخ ) شهریست قدیم به ارمنستان و پایتخت آن . موقع وی بر کنار نهر الرس بمسافت ٦٨ میلی جنوب شرقی اریوان و آنرا ارضاشاش والی ارمینیه ٔ کبری ١٨٧ ق . م . بنا کرد و سپس شهر بسوخت و باز بنا شد و آنگاه ایرانیان به سال ٣٧٠ م . آنرا تصرف کردند و جانبی از آنرا خراب کردند و سکنه ٔ آنرا اسیر گرفتند و در آن وقت در اردش ٩٠٠٠ خانه ٔ یهود و ٤٠٠٠٠ خانه ٔ ارمنیان بود و سکنه ٔ آن ١٩٠٠٠٠ باشد و متناوباً این شهر بارها خراب و آباد گشته و امروزه قصبه ایست کوچک . (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).
اردش . [ اَ دِ ] (اِخ ) (رود...) رودیست به فرانسه بطول ١١٢ هزارگز. منبع آن سِوِن ّ است و برود رُن ریزد.