اردشیر چهارم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اردشیر چهارم . [ اَ دَ / دِ رِ چ َ رُ ] (اِخ ) (هخامنشی ) بروایتی بهنگام حمله ٔ اسکندر، بِسّوس سردار خائن داریوش سوم به باختر رفته خود را اردشیر چهارم نامید و چون خبر آمدن اسکندر را شنید بماوراء جیحون فرار کرد و در آنجا دستگیر شد. بعد اسکندر وقتی که از کنار سیحون برگشت در باختر مجلسی از ایرانیان بیاراست تا در باب مجازات قاتل داریوش رأی دهند و بر حسب رأی مجلس مزبور او را در همدان بدار آویختند. (ایران باستان ص ١٤٤ و ١٦٥٣ و ١٦٩٠).