ارخالق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لِ یا لُ) [ تر. ] (اِ.) نیم تنهای که مردان و زنان میپوشیدند و لای رویه و آستر آن پنبه قرار میدادند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ لِ یا لُ) [ تر. ] (اِ.) نیم تنهای که مردان و زنان میپوشیدند و لای رویه و آستر آن پنبه قرار میدادند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارخالق . [ اَ ل ِ / ل ُ ] (ترکی، اِ) (ظ. از: ارخا، پشت + لیک یا لِق، علامت نسبت ؛ بمعنی پشتک . منسوب به پشت )قبائی کوتاه تر در زیر قبای مردان . جامه ای که طلبه ٔ علوم دین و کسبه زیر قبا پوشیدندی . ◄ نیم تنه ٔ روئین زنان . ◄ نوعی از قماش نازک .