ارحام

( اَ ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- جِ رَحِم ؛ زهدان‌ها.<BR>۲- خویشان، اعضاء خانواده.<br>

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جِ رَحِم ؛ زهدان‌ها. ۲- خویشان، اعضاء خانواده.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) مهربانی کردن، بخشایش آوردن.

ارحام . [ اَ ] (ع اِ)ج ِ رحِم و رِحم . زهدان ها. (غیاث اللغات ) (منتهی الارب ): اﷲ یعلم ما تحمل ُ کل انثی و ما تغیض الارحام و ماتزداد و کل شی ٔ عنده بمقدار. (قرآن ٨/١٣)؛ خدا میداند آنچه برمیدارد هر زنی و آنچه بکاهد رحمها (زهدان ها) و آنچه زیاد سازد و هر چیزی نزد او به اندازه ایست . (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ١ ج ٣ ص ١٧١). ◄ خویشان : لن تنفعکم ارحامکم و لا اولادکم یوم القیامةیفصل بینکم واﷲ بما تعملون بصیر. (قرآن ٣/٦٠)؛ هرگزسود ندهد شما را رحمهای (خویشان ) شما و نه فرزندان شما در روز قیامت جدا می کند میانه ٔ شما و خدا بآنچه میکنید بیناست . (تفسیر ابوالفتوح رازی چ ١ ج ٥ ص ٢٩٨). ◄ اولوالأرحام ؛ خویشان . خویشاوندان .

اقوام، خویشان، فامیل، منسوبان، وابستگان زهدان‌ها

خویشاوندان، بستگان